STORYTIME ll hand in het toilet

Het was mijn vierde dienst op mijn nieuwe werk. De kleedruimte liep inmiddels vol met collega’s, omdat de nieuwe shift bijna zou beginnen. Mijn personeelspas stopte ik in mijn bilzak en ik nam nog een slok water en borstelde mijn haar door. Uiteindelijk besloot ik snel even naar het toilet te gaan, want dat leek mij wel zo handig.

large

Terwijl ik mijn broek ophijs, hoor ik iets vallen. Niet nadenkend, spoel ik het toilet door. En ineens valt het kwartje. De zak van mijn broek is leeg. Het duurt even voordat ik besef dat ik net mijn personeelspas heb doorgespoeld. Met een rood hoofd loop ik het toilet uit en ik stotter de woorden uit mijn mond. Zoals ik al zei was dit nog maar mijn vierde dienst, ik zit nog in mijn proefperiode en ik was al mijn pas kwijt.. Een collega merkte op dat het niet mogelijk was dat hij echt ‘weg’ was, want het pasje is te groot om doorgespoeld te worden. Ik keek en ja hoor, daar lag mijn personeelspas, op de bodem van het toilet. Ik kreeg de tip dat er ergens een schoonmaak-hok zou staan, met handschoenen. Het hok was niet te missen – gelukkig- maar handschoenen vinden was het volgend probleem. Ineens werd ik op mijn schouder getikt en stond er een schoonmaker achter mij. Ik had door dat hij het niet fijn vond dat ik overal zomaar tussen zat te kijken, maar nadat ik mijn verhaal had verteld, lachte hij en zei hij dat ik met hem mee moest lopen.
Uiteindelijk zat ik lekker met mijn hand (gelukkig wel in een latex handschoentje) in het toiletpot, mijn pas eruit te vissen.

Dus jongens, leer hiervan. NOOIT IETS IN JE ACHTERSTE BROEKZAK STOPPEN ALS JE NAAR HET TOILET GAAT.

Ongemakkelijk

Holy guacamole! Wat een weer! Ik kom net van de uithof (een van de locatie’s van de Universiteit Utrecht) en ik ben echt doorweekt! Deels omdat het enorm hard regende en deels omdat ik niet goed keek en een paar keer de verkeerde kant op fietste, waardoor ik weer moest omkeren. Altijd leuk, haha!

IMG_1345
             Heerlijke foto van mijn vakantie in Gran Canaria.. Jeetje, wat mis ik dit uitzicht.

Ik had net een tentamen van Nederlands. Hoewel ik het vak onwijs leuk vind (het gaat over het voeren van goede gesprekken etc. ), lukte het leren niet helemaal.. Ik heb het onwijs uitgesteld, waardoor ik dit weekend enorm hard aan de bak moest. Het tentamen ging op zich wel, maar gefocust was ik niet. Ik weet niet hoe of wat, maar mijn buik had besloten ENORM rare geluiden te maken. Ik heb echt van alles gehoord, van hongergeluiden tot halve zuchten tot iets wat ik het meest associeerde met een scheet? En nee, ik heb daar niet stiekem zitten ruften hahaha. Stiekem moest ik er om lachen, totdat ik besefte dat er een kans was dat iedereen om mij heen het kon horen en misschien wel dachten dat die geluiden echt waren.. Achja, dan is dat maar zo. Gelukkig was ik snel klaar en kon ik het lokaal uit om mijn buik even toe te spreken en te vertellen dat dit niet echt gewenst gedrag is. ;)

Nu ga ik even wat eten en heeeeerlijk niks doen :)

Liefs,

Nadia

Ongemakkelijk.

Ik voelde het water in mijn mond toenemen. Ik wist dat ik geen schijn van kans maakte, maar ik kon het altijd proberen. Ooit zou het mij lukken. Er komt een dag dat ik het kan weerstaan. Wetend dat vandaag niet die dag is, pakte ik een vork en schoof ik een groot stuk slagroomtaart in mijn mond. Het smaakte minder lekker dan ik dacht. Ik had twee opties. Stoppen met eten omdat de smaak tegenviel of doorgaan met eten, simpelweg omdat ik het fijn vond om te eten. Ik koos voor de makkelijke keuze: doorgaan met eten.

Terwijl ik 1/3 van de taart al in mijn maag heb verstopt, hoor ik de deurbel. Ik baal niet vaak, maar op dit moment baalde ik er van dat ik het nog steeds niet voor elkaar had gekregen mij te douchen en aan te kleden. Met het vogelnest op mijn hoofd en mijn charmante pyjama, loop ik de trap af. In de hal werp ik een snelle blik in de spiegel en veeg met mijn mouw mijn mondhoeken schoon. Door het glas van de voordeur zag ik dat het de postbode was. Met een beschamende blik doe ik de deur open. Ik zie dat de postbode mijn outfit in zich opneemt en ik voel mijn wangen van kleur veranderen. Hij merkt dat ik mij ongemakkelijk voel en geeft mij snel het pakketje aan. Terwijl ik teken voor het pakketje, probeert hij het moment minder ongemakkelijk te maken. ‘Je bent een mooie giraffe.’ zegt hij, doelend op mijn giraffenpyjama. Mislukt, denk ik. Ongemakkelijk lach ik en sluit ik de deur. Notitie aan mijzelf: Zorg ervoor dat je je voor 3 uur ’s middags hebt aangekleed. Al helemaal als je een pakketje verwacht.

 photo bed_zpsqnezayyt.jpg