SPORT

 photo sport2_zpstc0w6e7r.jpg
 photo sport1_zpsqwcmgoj6.jpg
 photo sport3_zps3fdnnjww.jpg

Tijdens het maken van deze foto’s besefte ik mij twee dingen. 1, Dit is ongemakkelijk en 2, het lijkt nu alsof ik super sportief ben.

Ik sprak mijzelf al 5 dagen op rij streng toe ‘Morgen ga je hardlopen!’. Elke keer negeerde ik de afspraak die ik de vorige avond met mijzelf had gemaakt, omdat mijn bed zo lekker lag en ik niet in de kou wilde gaan rennen.
Nadat ik vrijdag avond oreo’s had gegeten alsof het mijn leven er van af hing, besloot ik dat het zaterdagochtend zo ver was. Ik ging hardlopen. Om eerlijk te zijn, had ik mijzelf overschat. Vanwege het springtouwen dacht ik dat ik lekker lang kon rennen en het sprinten aan het einde geen probleem zou zijn. Oeps. Mijn schenen deden aan het begin pijn en ik werd snel moe, dus besloot ik mijn tempo te verlagen. Dat was fijn, de pijn verdween en ik merkte dat ik op deze manier een stuk langer door kon blijven gaan. Toen ik een hijgende man van 60 inhaalde en waarschijnlijk wat zweet van hem opving, besefte ik dat ik veel liever springtouw in mijn kamer, waar niemand om mij heen is. Mijn hardloopschoenen gaan weer de kast in en mijn ‘springtouw’ er weer uit. (Renske vroeg waar mijn springtouw was en ik legde haar uit dat ik die niet had. Mijn lamp trok ik met het springtouw bijna uit het plafond, dus besloot ik maar een lucht springtouw te gebruiken. Het ziet er heel erg knullig uit, maar springen blijft springen, haha!)

Liefs,
Nadia

SPRINGTOUWEN

Als je mij een tijd geleden had verteld dat ik foto’s van mijzelf met een bezweet en rood hoofd op mijn blog zou plaatsen, had ik je uitgelachen… Ik denk niet dat het een slim idee is om deze foto’s erop te gooien, maar ach, onder het mom van ‘ik leef, dus ik zweet’ (oh wauw..) moet het vast wel kunnen.

In minder dan een maand zal ik een week lang in een bikini leven (IBIZAAAAA). Ik heb mij nooit echt zeker gevoeld op het strand, dus het leek mij slim om iets te doen waardoor ik mij niet hoef te verstoppen achter een palmboom. Er was een tijd dat ik had besloten dat ik ging hardlopen, maar het regende en waaide de hele tijd, dus dat bleef ik maar uitstellen. Aan mijn vriend, Google, vroeg ik ‘wat is beter dan hardlopen?’ en ik kwam uit op een artikel waarin stond dat een kwartiertje springtouwen een erg goed alternatief is. Sindsdien probeer ik als ik tijd heb te springtouwen. De eerste keer was echt een drama en had ik om de 5 minuten een pauze nodig en nu spring ik 15 minuten vrolijk rond en ga ik soms iets langer door! Wie had dat verwacht.. ;)
Wat kies jij? Springtouwen of hardlopen?
 photo 52d950ac-b39f-4878-aca3-3e7cc48ffd74_zpsvyclfdm2.jpg
 photo 1ced2086-7d03-4702-87d4-9863f9fda7c2_zpsbn3g5oha.jpg
 photo 4904aaf9-6ebd-48b1-a3c5-b2d47eb175f1_zpsy5vftkrk.jpg

Hardlopen.

Als je aan mijn vriendinnen zou vragen wat het eerste bij hun zou opkomen als ze mijn naam horen, zal sportief wel een van de laatste woorden zijn waar ze aandenken. Of tenminste, dat lijkt mij erg logisch. Ik ben niet erg sportief. Nouja, als ik ergens mee verlies (wat vaak gebeurt) ben ik wel zo sportief om blij te zijn voor het andere team (of de andere speler) en zal ik niet meteen een woede aanval krijgen. Maar sportief in sporten ben ik niet. Ik mag blij zijn dat ik 3 keer kan opdrukken – terwijl ik niet eens opdruk op de goede manier. Ook is 10 minuten hardlopen een goede presentatie voor mij en ik voel me sterk als ik de jam potten (met heerlijke jam) van mijn opa open kan maken.

Tumblr_l7x7qxyfx31qbvlq7o1_500_large

Vroeger had ik niet het gevoel dat ik er iets aan moest doen. Ik voelde me goed en ‘slap’ door het leven gaan met een slechte conditie maakte me niet zoveel uit. Tegenwoordig denk ik er meer over na. Sowieso ben ik iets gezonder gaan eten, natuurlijk eet ik nog steeds chips, pizza, patat en ijs (ben&jerry’s kom maar bij mama!) maar wel minder. Ik eet fruit, veel meer fruit dan vroeger en ik probeer echt genoeg water te drinken. Vroeger dronk ik nog niet eens 1 liter op een dag, waardoor ik vaak een droge keel of hoofdpijn had. Ik hield al heel erg veel van fruit, maar de liefde is de laatste tijd nog wat groter geworden. Eigenlijk heb ik helemaal niet zoveel aan mijn eetpatroon (jaja, best een ‘verstandig’ woord toch? Iedergeval voor mij gevoel..)aangepast, meer dat ik probeer de ongezonde dingen te vermijden of er zo min mogenlijk van de eten. Ik merk dat ik veel fitter en energieker ben. Ik heb minder behoefte aan pizza of patat. Ook merk ik dat mijn immuunsysteem bijna geweldig is, als ik dat zelf kan zeggen. Ik glip tussen alle verkoudheidsbacteriĂ«n en griepjes door en zweef verder op mijn groene wolkje.

422173_319866748067889_254172297970668_875878_856383762_n_large

Dit vind ik aardig goed van mezelf, alleen mijn conditie is nog steeds bagger (jep, daar is het woord weer!) slecht. Ik ben niet iemand die naar de sportschool gaat om daar helemaal rood aan te lopen terwijl het zweet over mijn gezicht druppelt en dat allemaal mensen tegenover mijn zelf aan het sporten zijn. Want ja, ik denk alsnog steeds aan mijn uiterlijk. Buiten hardlopen lijkt me ook veel fijner en natuurlijker, en de buitenwereld heeft geen open- of sluitingstijden.

Tumblr_lmduaujl3m1qkqbg5o1_500_large

Lang, lang geleden heb ik ooit een poging gewaagt. In welke vakantie het was weet ik niet meer, maar het feit dat ik er na 13 minuten mee stopte verklaart redelijk wat. Het was vreselijk. Het weer was vies, mijn ipod oortjes bleven niet zitten, de app die ik gebruikte voor het hardlopen werkte niet en ik was aan het hardlopen of all stars. Deels was het natuurlijk mijn schuld, omdat ik niet wist hoe de app werkte en ik kon makkelijk even wachten tot de regen over was en tenminste zorgen voor goeie schoenen.

En daarmee zal dit ren verhaal in mijn toekomst hopenlijk doorgaan. Goede schoenen. Ik ben van plan om aankomende week goede schoenen te kopen. Sowieso omdat ik gym op m’n all stars en omdat ik de uitdaging wel wil aangaan, het hardlopen.

In welke categorie hoor jij? Sportief aan het rennen of lui- hangend op de bank?