SUNSET

Na een lange dag in de zon gelegen te hebben (oh, wat was dat zwaar) maakten Renske en ik ons klaar voor het avondeten. Elke avond vroeg ik ‘Zal ik weer deze hakken aan doen?’, waarop Renske vaak ja antwoordde. Terwijl we in de lift staan en hopen dat hij niet vast loopt of naar beneden valt, kijk ik naar mijzelf in de spiegel. Toen ik net in de badkamer naar mijzelf keek, leek ik onwijs bruin, maar in dit licht lijk ik zelfs bleker dan toen ik in Nederland was.

Eenmaal aangekomen in de eetzaal, worden we naar een tafel gebracht met uitzicht over het zwembad en de zee. Met elke hap die ik neem, geniet ik. Van de heerlijk gebakken aardappeltjes, maar ook van de zon die onder gaat. Na het eten ga ik naar buiten om wat foto’s te maken. Buiten neem ik langzaam adem en ik besluit dit moment te onthouden en er aan terug te denken als ik aan het stressen ben en ik even rustig en logisch moet nadenken.

Terug op de hotelkamer bekijk ik de foto’s die ik heb gemaakt. Lastig, want ik heb niet het gevoel dat de foto’s een goede weergave zijn van het prachtige uitzicht. Ik besluit dat ik het er maar mee moet doen en kruip mijn bed in. Op het moment dat ik het besef, verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Op deze plek ben ik echt gelukkig en maakt al het andere niet meer uit.

 photo DSC_2287verkleind_zps4wvmdr61.jpg
 photo verkleind_zpshvdtegmp.jpg
 photo DSC_2294verkleind_zpsgt6nh47p.jpg
 photo DSC_2307verkleind_zpsheaedpnk.jpg

SPORT

 photo sport2_zpstc0w6e7r.jpg
 photo sport1_zpsqwcmgoj6.jpg
 photo sport3_zps3fdnnjww.jpg

Tijdens het maken van deze foto’s besefte ik mij twee dingen. 1, Dit is ongemakkelijk en 2, het lijkt nu alsof ik super sportief ben.

Ik sprak mijzelf al 5 dagen op rij streng toe ‘Morgen ga je hardlopen!’. Elke keer negeerde ik de afspraak die ik de vorige avond met mijzelf had gemaakt, omdat mijn bed zo lekker lag en ik niet in de kou wilde gaan rennen.
Nadat ik vrijdag avond oreo’s had gegeten alsof het mijn leven er van af hing, besloot ik dat het zaterdagochtend zo ver was. Ik ging hardlopen. Om eerlijk te zijn, had ik mijzelf overschat. Vanwege het springtouwen dacht ik dat ik lekker lang kon rennen en het sprinten aan het einde geen probleem zou zijn. Oeps. Mijn schenen deden aan het begin pijn en ik werd snel moe, dus besloot ik mijn tempo te verlagen. Dat was fijn, de pijn verdween en ik merkte dat ik op deze manier een stuk langer door kon blijven gaan. Toen ik een hijgende man van 60 inhaalde en waarschijnlijk wat zweet van hem opving, besefte ik dat ik veel liever springtouw in mijn kamer, waar niemand om mij heen is. Mijn hardloopschoenen gaan weer de kast in en mijn ‘springtouw’ er weer uit. (Renske vroeg waar mijn springtouw was en ik legde haar uit dat ik die niet had. Mijn lamp trok ik met het springtouw bijna uit het plafond, dus besloot ik maar een lucht springtouw te gebruiken. Het ziet er heel erg knullig uit, maar springen blijft springen, haha!)

Liefs,
Nadia

UPDATE: 3,5 MONTHS VEGAN

 

Rond half 7 wordt er naar boven geroepen dat het avondeten op tafel staat. Hmm, courgette, rijst en falafel voor mij, staat er op het menu.  Zo nu en dan vraagt iemand aan tafel iets aan mij over plantaardige voeding. Leuk! Enthousiast geef ik antwoord, totdat de sfeer verandert. Allemaal argumenten worden erbij gehaald en de nodige zoektermen worden ingetypt op Google. Ik probeer mijzelf te verdedigen met de kennis die ik heb, maar tegen Google en twee fanatieke vleeseters kan ik niet op. Terwijl ik, na het avondeten, naar boven loop en het geluid van de high-five op de achtergrond mijn oren bereikt, bedek ik met mijn handen mijn ogen.


 

Oh boy, oh boy, het sociale aspect van het veganisme heb ik onderschat. Misschien was ik iets te naïef, maar ik had verwacht dat als ik zou uitleggen waarom ik geen dierlijke producten meer eet, iedereen het zou accepteren. In plaats daarvan gaan mensen opzoek naar feiten en stellingen om aan mij te laten zien dat ik ‘fout’ zit en ‘ongezond’ bezig ben. Ik snap niet dat mensen zich zo aangevallen voelen door mijn mening en de ernstige behoefte voelen om te bewijzen dat ik niet goed bij mijn hoofd ben. Het maakt mij verdrietig, vooral omdat het in dit geval om mensen gaat, om wie ik enorm veel geef. Er was een tijd dat ik mij afvroeg of ik wel het juiste deed, maar nadat ik weer mijn kennis had bijgespijkerd, wist ik dat dit is wat ik wil en niks anders.

Gelukkig heb ik een aantal vrienden die mijn keuze helemaal respecteren en af en toe zelfs belangstelling tonen, wat ik fijn vind. In Utrecht kom ik steeds meer plekken tegen die vega-vriendelijk zijn, wat mijn hartje sneller laat kloppen.

2015-05-24 12.57.44

Hierboven een heerlijk broodje met tempeh en zoete aardappel. GYS is echt een hele leuke tent aan de voorstraat (in Utrecht) en heeft een menu voor ieder wat wils.

Of is ijs en taart mis? Nee! Ik had verwacht dat ik het behoorlijk lastig zou gaan krijgen, wat totaal niet het geval is. Gelukkig maar, haha!

Liefs,

Nadia

 

1 WEEK

IMG-20150512-WA0007
IMG-20150512-WA0006
Ohh, jongens! Ik heb zoveel zin in IBIZA! Ik kan er ook niet over ophouden, dus als het vervelend begint te worden, moet je het maar zeggen. Haha!

Inmiddels ben ik helemaal tevreden met mijn zomergarderobe. Verder had ik schoenen op Nelly besteld en die zijn vanochtend binnen gekomen en ik ben er enorm blij mee! Gistermiddag heb ik een haul video opgenomen, maar ik denk dat ik liever de kledingstukken in outfits voorbij wil laten komen op mijn blog. Dus stay tuned! Op dit moment lig ik lekker op bed en zometeen ga ik alle foto’s ordenen op mijn laptop. Een onwijs vervelende klus die ik al heel lang uitstel..

SPRINGTOUWEN

Als je mij een tijd geleden had verteld dat ik foto’s van mijzelf met een bezweet en rood hoofd op mijn blog zou plaatsen, had ik je uitgelachen… Ik denk niet dat het een slim idee is om deze foto’s erop te gooien, maar ach, onder het mom van ‘ik leef, dus ik zweet’ (oh wauw..) moet het vast wel kunnen.

In minder dan een maand zal ik een week lang in een bikini leven (IBIZAAAAA). Ik heb mij nooit echt zeker gevoeld op het strand, dus het leek mij slim om iets te doen waardoor ik mij niet hoef te verstoppen achter een palmboom. Er was een tijd dat ik had besloten dat ik ging hardlopen, maar het regende en waaide de hele tijd, dus dat bleef ik maar uitstellen. Aan mijn vriend, Google, vroeg ik ‘wat is beter dan hardlopen?’ en ik kwam uit op een artikel waarin stond dat een kwartiertje springtouwen een erg goed alternatief is. Sindsdien probeer ik als ik tijd heb te springtouwen. De eerste keer was echt een drama en had ik om de 5 minuten een pauze nodig en nu spring ik 15 minuten vrolijk rond en ga ik soms iets langer door! Wie had dat verwacht.. ;)
Wat kies jij? Springtouwen of hardlopen?
 photo 52d950ac-b39f-4878-aca3-3e7cc48ffd74_zpsvyclfdm2.jpg
 photo 1ced2086-7d03-4702-87d4-9863f9fda7c2_zpsbn3g5oha.jpg
 photo 4904aaf9-6ebd-48b1-a3c5-b2d47eb175f1_zpsy5vftkrk.jpg

Studie struggles

Nou, daar gaan we weer. Zoals jullie misschien wel weten, heb ik op dit moment een tussenjaar. Hoe naief het ook klinkt, ik dacht dat mijn tussenjaar alles zou oplossen. Al mijn vragen, mijn problemen en mijn onzekerheden.

Het begin ging prima. Ik dacht nog niet echt na over mijn studie en ik begon gewoon met werken. Naarmate er steeds meer opendagen plaatsvonden en ik het zoeken naar een studie steeds meer uitstelde, sprak ik mijzelf streng toe. Ik MOEST opzoek. Vorig jaar had ik mij ingeschreven voor Taal&Cultuur studies aan de Universiteit in Utrecht. Dit jaar stond die studie nog steeds hoog op mijn lijstje.
Hoe meer studies ik bekeek, hoe minder vertrouwen ik kreeg. Ik kwam erachter dat niks mij echt aansprak. Natuurlijk vind ik sommige studies wel leuk, maar om mij 3/4 jaar lang op 1 studie te storten? Daar had ik geen vertrouwen in. Veel studies vielen sowieso al af, omdat ik direct het gevoel kreeg dat ik het niet zou kunnen (vooral als ze het eenmaal over economie en wiskunde hadden). Als snel blijven er dan creatieve en culturele studies over. Ik vind het geweldig om creatief bezig te zijn. Voor 1 of 2 uur. Dan vind ik het wel weer mooi geweest. En dat heb ik dus met ALLES. De ene week post ik 3 of meer artikelen op mijn blog, waarna het een maand stil is. Een film kijken? Na 10 minuutjes kijken en een pauze van 2 uur, kan ik weer verder kijken. En ga zo maar door..
Foto op 23-06-13 om 20.21
Uiteindelijk kwam ik weer uit bij TCS. Ik heb mij dus weer ingeschreven, matching formulier ingevuld en mij opgegeven voor een meeloopdag. Maar hoe serieuzer het wordt, hoe onrustiger ik mij voel. Studeren is de volgende stap in mijn leven en het is ook een hele logische stap. Ik heb VWO gedaan en iedereen gaat ervan uit dat ik een vervolg opleiding ga doen. Het hoort zo. Iedereen doet het. En ik dus ook. Natuurlijk is studeren ook geweldig. Ik krijg de kans om mijn kennis te verbreden en educatie is macht. Ik waardeer het onwijs dat ik deze stappen in mijn leven kan maken, maar er knaagt iets wat ik niet kan negeren.

Ik ga studeren omdat ik niet nog een jaar in een winkel wil werken. Ik ga studeren omdat ik verder niks weet. Ik ga studeren omdat ik IETS wil doen.

TB MALAGA

Zo nu en dan heb ik even een mini midlife crisis. Ik ben alles zat en ik heb nergens meer zin in. Bedenken wat ik aan ga doen is een drama, mijzelf uit bed sleuren is een drama, iets doen is een drama en vervolgens naar bed gaan is ook weer een drama. Zelfs mijn geliefde netflix lost dit niet op. Het enige wat werkt is verlangen naar een vakantie (BIJNA NAAR IBIZA) en shop therapie.
 photo DSC_1751_zpsg0yhxrst.jpg
 photo DSC_1736_zpsfmi4xrgr.jpg
 photo reddress_zpsdb3fb1ab.jpg
Foto’s van Malaga 2014

Het verlangen naar Ibiza is al in volle gang. Over een maand stap ik ‘s nachts slaapdronken achter in de auto, om vervolgens in de middag heerlijk op het strand te liggen met een cocktail als gezelschap (en Renske natuurlijk, haha!). Het shoppen is ook al behoorlijk geslaagd. Afgelopen zaterdag was ik met Nadine in Nijmegen, waar ik lekker in de Primark heb rondgekeken. Vanmiddag kwam ik ook met een volle tas H&M kleding thuis en aankomende zaterdag ga ik met Merel naar Rotterdam. Misschien binnenkort een shoplog op de site?

Liefs,
Nadia

3FM FESTIVAL

Met klamme handjes sta ik naar het podium te kijken. Af en toe op mijn tenen, af en toe geïrriteerd door alle mensen die mij opzij duwen en af en toe kletsend met Renske. De harde muziek doet de grond trillen en vult mijn oren. Er is geen ruimte meer voor gedachtes, geen ruimte meer voor onzekerheid en al helemaal geen ruimte meer voor verdriet. Ik geniet.

WAAAH! Dat is hoe ik gisteravond beschrijf. Ik was bij het 3FM festival en ik vond het zo onwijs gaaf! Ik heb Racoon, Kensington en Chef’special zien optreden. De optredens waren onwijs goed, zo goed dat ik de vieze wijn niet eens meer zo vies vond, haha! Ook heb ik onwijs de stalker uitgehangen omdat ik ineens Teske, Mert, Kelvin, Mascha en Gregor zag lopen. Nadat Renske resoluut had gezegd dat ze op de foto wilde, hebben wij toch maar de stoute schoenen aangetrokken en ze aangesproken. Ik ben altijd meer een persoon op de achtergrond geweest, dus ik vond het behoorlijk spannend. Gelukkig is het allemaal goed gekomen! (Behalve dat ik op 4 van de 5 foto’s mijn ogen dicht heb.. HOE DAN?!) Achja, volgende keer beter!

-x

IMG_20150410_082917
IMG-20150410-WA0009
IMG-20150410-WA0002

TODAY

Vandaag was het een productieve dag! In de ochtend ging ik naar de markt om dadels en fruit (bananen en mango’s) te kopen. Ook heb ik cadeautjes gekocht voor een vriendin (Ja, ik ben je verjaardag niet vergeten) en ging ik nog even wat kletsen met collega’s. Onder andere over welke mobiel ik moet kopen.. Mijn mobiel is zo traag en mijn camera werkt niet goed, dus hij is nu echt aan vervanging toe.

In de middag heb ik, samen met mijn vader, mijn kettingkast weer op mijn fiets gezet. Mijn ketting viel er de hele tijd af en na een bezoekje aan de fietsenmaker is dat gelukkig ook opgelost! Verder heb ik het matching formulier voor mijn studie afgerond, dus volgend jaar ben ik een student! Woeeeehh!

En nu schrijf ik dit artikel :). Ik heb behoorlijk wat inspiratie, dus misschien schrijf ik wel vooruit. Dit is iets wat echt bijna nooit voorkomt, dus ik sta er behoorlijk van te kijken! Wat hebben jullie vandaag gedaan?

IMG-20150402-WA0003
IMG-20150402-WA0002
Foto’s van vorige week, toen ik samen met Renske koffie ging drinken bij Anne&Max. Wat een onwijs leuke tent! Ik dronk een cappuccino met amandelmelk en Renske had een drankje genaamd ‘Coconut Woman’. Oehlala!

Vegan brownie

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen. Ik eet geen dierlijke producten meer. Dus geen vlees, vis, eieren en zuivel voor mij. Ik heb dit artikel een lange tijd uitgesteld. Ik weet niet waar ik moet beginnen en hoe ik mijn gevoel over dit voedsel het best kan uiten.

Flashback naar een paar maanden terug: Toevallig kwam ik op een site terecht dat over het veganisme ging. Ik vond het interessant, vooral met mijn verleden als vegetariër (van mijn 8ste tot mijn 16de). Het artikel wat ik las ging over het boek ‘De vegarevolutie’ van Lisa Steltenpool en Veelre Vrindts. Ik vroeg het boek aan mijn oma voor mijn verjaardag, met het idee mij erin te verdiepen. Het verdiepen begon pas begin februari. Ik wilde weten waar mijn vlees vandaan kwam en zodoende kwam ik in de wereld van de vega’s terecht. Veel verschrikkelijke documenteries, artikelen en video’s verder, besloot ik dat ik er klaar mee was. Ik wilde niet meer verantwoordelijk zijn voor al het pijn en leed van de dieren. Van de een op de andere dag besloot ik dat ik plantaardig wilde eten. Dit ging behoorlijk makkelijk. Maar ik was nog niet klaar. Mijn familie en vrienden moesten ook op de hoogte gebracht worden. Logisch, want natuurlijk is het raar als ik ineens stop met het drinken van melk en een lekker broodje mozzarella afsla. Ik ging er niet van uit dat iedereen het zou begrijpen, want dat hoeft van mij ook niet perse. Wel hoopte ik dat mijn nieuwe ‘levenstijl’ geaccepteerd en gerespecteerd zou worden.
 photo veganbrownie3_zpswqglkz1l.jpg
 photo veganbrownie1_zpsotulrnx4.jpg
Als je mij een beetje kent, weet je dat ik heel erg wispelturig ben. Het ene moment wil ik dit en het andere moment wil ik dat. Mijn ouders waren hierom ook een beetje sceptisch. Ze geloofden niet dat ik het zou ‘volhouden’. In mijn ogen is het niet iets wat ik moet ‘volhouden’. Het is meer dat ik het gewoon niet WIL. Ik verbied mijzelf niks, want ik mag nog steeds alles. Maar ik WIL het niet.

Natuurlijk wil ik geen vega-jehova worden en al mijn vrienden een lectuur geven als zij vlees eten. Zo ben ik niet en zal ik ook niet worden. Ik heb zelf een hele lange tijd vlees gegeten en als mensen in mijn omgeving dat doen, respecteer ik dat. Zo hoop ik dat ik ook word gerespecteerd.

Het eerste obstakel -de verjaardag van mijn broer- heb ik overwonnen. Ik maakte een heerlijke veganistische brownie waar iedereen erg te spreken over was. Zo miste ik de taart helemaal niet!

Zo, dit was de update. Ik eet nu ongeveer een maand plantaardig en het bevalt mij erg goed. Ineens ben ik veel meer in de keuken te vinden en ben ik elke keer opzoek naar makkelijke en simpele recepten. Klik hier voor het recept van deze heeeeeerlijke brownie!

Liefs,

Nadia