SUNSET

Na een lange dag in de zon gelegen te hebben (oh, wat was dat zwaar) maakten Renske en ik ons klaar voor het avondeten. Elke avond vroeg ik ‘Zal ik weer deze hakken aan doen?’, waarop Renske vaak ja antwoordde. Terwijl we in de lift staan en hopen dat hij niet vast loopt of naar beneden valt, kijk ik naar mijzelf in de spiegel. Toen ik net in de badkamer naar mijzelf keek, leek ik onwijs bruin, maar in dit licht lijk ik zelfs bleker dan toen ik in Nederland was.

Eenmaal aangekomen in de eetzaal, worden we naar een tafel gebracht met uitzicht over het zwembad en de zee. Met elke hap die ik neem, geniet ik. Van de heerlijk gebakken aardappeltjes, maar ook van de zon die onder gaat. Na het eten ga ik naar buiten om wat foto’s te maken. Buiten neem ik langzaam adem en ik besluit dit moment te onthouden en er aan terug te denken als ik aan het stressen ben en ik even rustig en logisch moet nadenken.

Terug op de hotelkamer bekijk ik de foto’s die ik heb gemaakt. Lastig, want ik heb niet het gevoel dat de foto’s een goede weergave zijn van het prachtige uitzicht. Ik besluit dat ik het er maar mee moet doen en kruip mijn bed in. Op het moment dat ik het besef, verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Op deze plek ben ik echt gelukkig en maakt al het andere niet meer uit.

 photo DSC_2287verkleind_zps4wvmdr61.jpg
 photo verkleind_zpshvdtegmp.jpg
 photo DSC_2294verkleind_zpsgt6nh47p.jpg
 photo DSC_2307verkleind_zpsheaedpnk.jpg

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *