26-10-2015

Met een vol gevoel rol ik mijn bed uit in de ochtend. Ik had verwacht dat er weer ruimte zou zijn na al het kerstvoedsel wat ik gister heb verorberd, maar helaas. Vandaag zal het kerstdiner plaats vinden met het gezin en de vriendin van mijn broer. Mijn broer is al weken bezig met het samenstellen van het kerstmenu en we zijn uitgekomen op 7 gangen. Ik denk dat ik aan het einde van de avond naar het ziekenhuis moet omdat mijn maag het allemaal niet meer aankan.

image

Omdat dit mijn eerste kerst als veganist is, vind ik het allemaal wel een beetje spannend. Ik heb voor alles een alternatief gevonden, dus het moet (hoop ik) wel goed komen. Sinds ik geen dierlijke producten meer eet, heb ik nooit meer omgekeken naar zuivel of eieren. Maar vanavond ga ik een ‘soort van’ omelet maken. Geen idee hoe of wat, maar ik zie wel. Met die gedachte stond ik net in de keuken om alvast alle kruiden toe te voegen aan het mengsel. In het recept stond dat ik 1 14 oz zijden tofu nodig had. Ik was lekker bezig en gooide alles in een bak. Nadat ik klaar was en voldaan een tortilla chipje met zelfgemaakte guacamole in mijn mond stopte, werd ik eigenlijk wel benieuwd naar hoeveel gram 1 oz eigenlijk is. Nou jongens, 1 oz is ongeveer 30 gram. Er moest 35 gram tofu in mijn recept. Hoeveel gram tofu heb ik gebruikt? 400! Eumh, ja. Interessant. Als het mislukt is het geen probleem, want ik heb nog 6 andere gerechten die mij een food coma kunnen bezorgen. Nu ga ik snel weer verder!

FIJNE KERST ALLEMAAL!
x

WORLD VEGAN DAY

Hoewel ik mijzelf al 8 maanden (!) een veganist noem, had ik geen idee dat het vandaag ‘World vegan day’ is. Oeps, haha!

Het leek mij leuk om hierom weer eens iets te vertellen over hoe het nu gaat en hoe iedereen in mijn (nieuwe) omgeving erop reageert.

In mijn Spaanse werkgroep kwam ineens een studiegenootje naar mij toe met de vraag of ik ook een veganist was. Verbaasd keek ik haar aan en ik vroeg mij af hoe zij hierop was gekomen. Het is namelijk niet dat ik er mee te koop loop of dat er gras uit mijn oren groeit (één van de favoriete grappen van mijn broer). Ze vertelde mij dat ze zag dat ik ook lid was van de Facebookgroep voor veganisten in Utrecht en ze herkende mijn foto. Hoe leuk! Ik was blij verrast. Toen ik net vegan was, wilde ik niet dat iemand erachter kwam. Het leek wel alsof ik een geheim had waar ik mij voor schaamde. Wat zo stom en zinloos is, maar wel begrijpelijk. Veganisme is nog niet heel erg bekend in Nederland en het komt wel eens voor dat mensen zich aangevallen voelen en direct roepen dat vlees gezond is. Gelukkig komt dit niet al te vaak voor. ;)
image

Inmiddels heb ik op mijn studie zoveel positieve reacties gekregen en is iedereen erg geïnteresseerd. Natuurlijk loop ik het niet rond te bazuinen op de universiteit en roep ik het niet rond in de kantine. Als er naar wordt gevraagd of als het toevallig boven tafel kom, vertel ik hoe het zit en wat mijn beweegredenen zijn. Ik heb nu veel meer feiten en argumenten om mijn mening te ondersteunen en ben niet bang om duidelijk aan te geven hoe ik ergens over denk. Eerst was ik nog wel een beetje bang voor de mening van anderen, maar het is mij opgevallen dat het op de universiteit echt niet uitmaakt hoe je eruit ziet, waarin je geloofd en wat je doet. Iedereen is zo aardig! Heerlijk :)

Binnenkort ga ik koffie drinken met het studiegenootje die ook een veganist is en daar heb ik heel veel zin in. Misschien schrijf ik ooit nog een duidelijker artikel, maar voor nu vind ik dit wel goed.

Liefs,
Nadia