DE AFGELOPEN TIJD #2

In mijn vorige ‘Afgelopen Tijd‘ liet ik zien wat ik allemaal had gedaan in de tijd dat er niks op mijn blog was verschenen. Aangezien het nu meer dan een maand geleden is dat ik iets heB gepost, leek het mij een goed idee om dit weer te doen. Dus bij deze.

De afgelopen tijd heb ik..

nummer 2
.. Weer nieuwe tatoeage ideeën opgedaan // gelezen! American Psycho, jaja.

nummer 4
..Het erg gezellig gehad met vriendinnen :)

nummer 5
..Onderzoek gedaan in het RKD // Helaas minder geslapen dan de bedoeling..

nummer1
..Cocktails gedronken // getinderd en ‘Alfie’ tegen gekomen, haha!

nummer3
.. Een nep-tatoeage gehad. Dit is het logo van de cultuurcommissie waarvan ik deel uitmaak :) // Drankjes gedronken en gefeest! Dit was voor het Diesfeest van de vereniging.

nummer6
.. Voor het eerst een Vego reep geproefd! // Een video van een man gekeken die 5 pakjes noodles at..

nummer7
.. enorm zin gekregen in noodles (mede dankzij de video) // Dit enorm schattig huisje gezien toen ik met Merel had afgesproken.

ZO! Dat was het dan weer, tot snel! x

STORYTIME ll hand in het toilet

Het was mijn vierde dienst op mijn nieuwe werk. De kleedruimte liep inmiddels vol met collega’s, omdat de nieuwe shift bijna zou beginnen. Mijn personeelspas stopte ik in mijn bilzak en ik nam nog een slok water en borstelde mijn haar door. Uiteindelijk besloot ik snel even naar het toilet te gaan, want dat leek mij wel zo handig.

large

Terwijl ik mijn broek ophijs, hoor ik iets vallen. Niet nadenkend, spoel ik het toilet door. En ineens valt het kwartje. De zak van mijn broek is leeg. Het duurt even voordat ik besef dat ik net mijn personeelspas heb doorgespoeld. Met een rood hoofd loop ik het toilet uit en ik stotter de woorden uit mijn mond. Zoals ik al zei was dit nog maar mijn vierde dienst, ik zit nog in mijn proefperiode en ik was al mijn pas kwijt.. Een collega merkte op dat het niet mogelijk was dat hij echt ‘weg’ was, want het pasje is te groot om doorgespoeld te worden. Ik keek en ja hoor, daar lag mijn personeelspas, op de bodem van het toilet. Ik kreeg de tip dat er ergens een schoonmaak-hok zou staan, met handschoenen. Het hok was niet te missen – gelukkig- maar handschoenen vinden was het volgend probleem. Ineens werd ik op mijn schouder getikt en stond er een schoonmaker achter mij. Ik had door dat hij het niet fijn vond dat ik overal zomaar tussen zat te kijken, maar nadat ik mijn verhaal had verteld, lachte hij en zei hij dat ik met hem mee moest lopen.
Uiteindelijk zat ik lekker met mijn hand (gelukkig wel in een latex handschoentje) in het toiletpot, mijn pas eruit te vissen.

Dus jongens, leer hiervan. NOOIT IETS IN JE ACHTERSTE BROEKZAK STOPPEN ALS JE NAAR HET TOILET GAAT.

Joepie.

Poe, poe, he. Zo. Ik wilde een heel diepzinnig stukje gaan schrijven over het verleden, het heden en de toekomst en over hoe de tijd snel gaat, maar goed, daar zit natuurlijk helemaal niemand op te wachten. (zelfs ik niet)

 photo IMG_3281_zps7bm9jpzk.jpg

Dit weekend had echt zijn ups en downs. Ik heb gehuild, gelachen, geschreeuwd, gezongen, gelegen en gegeten. Nu vraag je je natuurlijk af wat ik dan in hemelsnaam heb uitgevroten, maar ik denk dat het antwoord erg teleurstellend zal zijn. Ik heb net het laatste woord getypt voor mijn historiografisch onderzoek, die ik morgen moet inleveren. Ik had nooit verwacht dat ik in dit weekend zo blij en gefrustreerd kon zijn en ik had al helemaal niet verwacht dat ik zo kon reageren op een opdracht.
Voordat je denkt dat ik gek ben, zal ik even uitleggen hoe het precies in elkaar zit. Ik had een heel idee voor een onderzoek in mijn hoofd, maar de juiste artikelen kon ik niet vinden. Toen kreeg ik een ander onmogelijk idee. En nog 1, en nog 1.. Uiteindelijk besloot ik maar gewoon iets te kiezen (om precies te zijn ging mijn onderzoek over de kijk op de globale geschiedenis van de Chinese samenleving en of er in die kijk overeenkomsten waren met het lixue, wat een Chinese neo- confucianistische ideologie is, jaja). Terwijl ik bezig was, besefte ik dat ik niet volgens de opdracht werkte en dat wat ik typte helemaal nergens op sloeg. Ik wist dat er geen andere optie was, behalve doorgaan. Dus nu mag ik morgen heel erg leuk een onderzoek inleveren waar ik zelf niet eens achtersta en ik zelf ook in zie dat het nergens op slaat. Joepie.

Maar goed, ik ben blij dat het af is en dat ik kan slapen en ik er niet meer aan hoef te denken. Oke, genoeg geklaag. Ik heb veel leukere dingen te vertellen, maar dat komt allemaal nog wel ;)

Liefs,
Nadia

DE AFGELOPEN TIJD

De afgelopen tijd heb ik…

 photo week1_zpsskzkmkmv.jpg

..gekwijld bij het zien van deze highlighter en lipsticks! Ik was bij Merel want we gingen samen uit. Ik had een top met glitters aan, dus mijn avond was al compleet, haha!

 photo week4_zpsh0r8evdn.jpg
..gestudeerd! Dat moet natuurlijk ook gewoon gebeuren, he? Ook ren ik steeds vaker als een gek naar buiten als de lucht mooi kleurt. Laatst had ik wel de mooiste outfit ooit aan. Een pyjama met hakken, omdat er verder geen schoenen in de buurt waren en ik toch echt even de mooie lucht moest vastleggen..

 photo week2_zpsxqlcus4t.jpg
..mijn haar laten knippen! Voor mijn gevoel ging er heel erg veel van af, maar inmiddels lijkt het allemaal al weer aangegroeid.. Bizar.

 photo week5_zps3ljqzj0m.jpg
..bij gebrek aan vermaak een snapchatfilter gebruikt op mijn trui. Dit was tegelijkertijd het hoogtepunt en het dieptepunt van mijn dag. Ook kwam ik prince charming tegen op Buzzfeed. Het artikel vind je hier en het ging erover hoe disney prinsen er in het echt uit zouden zien. Als ik zo iemand tegen zo komen, dan zou ik het wel weten hoor ;)

 photo week3_zpsbpqwernb.jpg
..gedroomd over vakantie! Helaas heb ik al mijn geld in mijn werkloze periode er door heen gejast, maaaaaaaar ik heb weer een baan! Dus dat sparen voor vakantie moet uiteindelijk wel goed komen, haha! Op de andere foto zie je weer een foto van mijn studieboeken… ‘Nadia, doe jij wel leuke dingen?’ Ja, natuurlijk! Helaas vergeet ik altijd foto’s te maken, dus dit is het voor nu. Maar de volgende keer zal ik proberen wat meer mensen en sociale activiteiten vast te leggen. ;)

Liefs,

Nadia

TATTOO FEVER

Als eens eerder heb ik geschreven over dat ik een tatoeage wilde. In dit artikel vertelde ik welke ideeën ik had en waarom ik ze zo tof vond. Een tijdje was mijn ‘obsessie’ minder aanwezig, maar inmiddels betrap ik mijzelf erop dat ik de hele tijd aan tatoeages denk en ik er met iedereen over wil praten.

Mijn zusje zei tegen mij dat als ik een tatoeage in mijn hoofd had en ik het na 6 maanden ook nog steeds tof vond, dat het dan goed was. Het leek mij leuk om de ideeën die ik toen in mijn hoofd had te bespreken en te kijken of ik ze nog steeds even leuk vind als toen!

Als eerste had ik het over een half maantje en dit idee is nog steeds aanwezig! Hieronder zie je nu ook een tatoeage met een half maantje (en een soort zon/hele maan?)en ik was direct verliefd. Ik vind de maan/zon enorm interessant en ik kan onwijs genieten van de zons- op en ondergang. Het liefst wil ik hem op mijn rechter arm, aan de binnenbovenkant van mijn onderarm (jeetje, hoe leg je dit soort dingen uit? Hahah!).
Het tweede idee waar ik het over had, was het woord ’embrace’. Eumh, ja. Dit idee is echt in een verstopte lade in mijn hoofd terecht gekomen en ik heb hier nauwelijks meer aan gedacht.. Als derde had ik het over een plantje (bloemetje). Inmiddels is dit idee verandert in een palmboom. Ook zie je twee keer een tatoeage van de zee langskomen. Ik vind de zee geweldig en enorm fascinerend, eigenlijk heb ik precies hetzelfde met de maan/zon, dus dit zie ik mijzelf later ook nog wel als tatoeage op mijn lichaam hebben.
image
tattoooo imageDe laatste foto komt van dit Instagram account. Voor tattoo-inspiratie is dit account zeker een aanrader!

Een hele fijne zondag!

Liefs,
Nadia

Nadia en het openbaar vervoer

image

Altijd als ik ergens naartoe ga (in Utrecht) ga ik met de fiets. Mijn fiets en ik hebben een onwijs goede band en hebben nu al meer dan 8 jaar een relatie. Onafhankelijk van het weer, spring ik op mijn fietsje en fiets ik heel Utrecht door.

Voor mijn vorige tentamen van Nederlands moest ik naar de uithof. Ik was er nog nooit eerder geweest en ik had goed de weg uitgezocht in de hoop niet te verdwalen. In de stromende regen waren de aanwijzingen op mijn hand vervaagd, maar gelukkig kwam ik goed terecht en liep ik op tijd – en enorm nat- de zaal van het tentamen in. Helaas ging alles wat anders op de terug weg en ben ik 3 keer heen en weer gefietst op dezelfde weg, omdat ik de afslag niet kon vinden en ik verder geen herkenningspunten had. Uiteindelijk vond ik het, maar toen waren mijn sokken al doorweekt (en de inhoud van mijn tas, die niet goed dichtzat, ook).

Vandaag had ik weer een tentamen en weer op de uithof. Het regende weer. Ik besloot het dit keer anders aan te pakken. Er gaat een bus bij mij in de buurt rechtstreeks naar de uithof en ik zou er binnen 15 minuten zijn. ‘Deal!’ dacht ik. Zo kon ik een nat pak, verdwalen en klitten in mijn haar voorkomen. Op tijd ging ik naar de bushalte en wachtte ik. Ik kwam erachter dat de buslijn niet aangegeven stond bij het bushokje. Hoewel bij normale mensen dan de alarmbellen gaan rinkelen, bleef ik rustig wachten. En wachten. Maar de juiste bus kwam maar niet. Uiteindelijk besloot ik het te vragen aan een buschaffeur en wat bleek? IK STOND BIJ HET VERKEERDE BUSHOKJE. Snel rende ik naar de juiste plek, maar de bus was net weg. Om 13:25 stapte ik in de bus, terwijl mijn tentamen om 13:30 zou beginnen.

Vervolgens denk je dat ik snel de bus uit zou sprinten naar het juiste gebouw, toch? Ja, dat dacht ik ook. Maar helaas kwam mijn bijzonder slecht richtingsgevoel weer opspelen en had ik GEEN IDEE waar dat gebouw (hetzelfde gebouw als de vorige keer) was. Na google maps, een vrouw en een man geraadpleegd te hebben, stopte ik snel bij het toilet voor een zenuwplasje en kon ik eindelijk plaats nemen in de zaal. Stopt het daar? NEE. Terwijl ik hopeloos aan het zoeken ben naar een pen in mijn tas, maak ik (te) veel geluid en probeer ik nog sneller een pen te vinden, wat alleen maar meer geluid creëert. Na 30 minuten snel geschreven te hebben, merk ik ineens dat mijn pen leeg is en moet ik ook nog een pen lenen van een docent. Ik kan je vertellen dat ik erg blij was toen ik eindelijk thuis op de bank plofte.

 

ILLUSIE

Gisteravond in bed had ik een idee voor een artikel bedacht. Het leek mij leuk om een ‘overzicht’ te geven van wat ik nou precies allemaal heb gedaan in mijn kerstvakantie. Ik nam het op in de notitie’s van mijn mobiel en vanochtend kwam het op mijn papieren to-do lijstje te staan. Vervolgens heb ik de hele dag het schrijven van het artikel uitgesteld. Deels omdat ik ook echt betere dingen te doen had, maar ook deels omdat ik wist dat ik er uiteindelijk niet echt tevreden over zou zijn. Net besloot ik alsnog aan het artikel te beginnen onder het mom van ‘dan kan ik later terug lezen wat ik precies als 19 jarige student uitvoerde’ (dit is ook de reden waarom ik überhaupt een blog heb- om later te weten waar ik mijn tijd aan verspilde.. Haha! Grapje).

Maar goed, eenmaal bezig besefte ik dat de foto’s die ik had, niet representatief waren van wat ik allemaal heb gedaan. Ik had een soort van illusie gecreëerd dat ik veel foto’s (en mooi ook) had gemaakt, die ik nu kon gaan delen. Fail. Niet het geval.

Dus, alsjeblieft 24 jarige Nadia (met hopelijk een diploma van de universiteit en een dak boven je hoofd). Dit zijn de foto’s die ik heb gemaakt deze vakantie met mijn mobiel.

image
Inkopen doen voor de kerstdagen
image
Outfit
image
Een vegan omelet (dit is het mislukte recept uit dit artikel, gelukkig viel de schade mee!)
image
Eerste en laatste oliebol van het jaar!
image
Samen met de lieve Merel
image
Dragonfruit en een kerstboom
image
Voor het eerst sinds 10 maanden, bladerdeeg met nep-worst! Ik vond de smaak prima, maar niet geweldig.

Nou, dit was het dan! Nu ga ik snel slapen om morgen weer hard aan de bak te kunnen met school/leren. :)
Slaaplekker!

31 december

Schermafbeelding 2015-12-30 om 22.02.21

Het bovenstaande heeft mijn jaar in minder dan 3 zinnen beschreven. Ik was verbaasd hoe goed dit willekeurig bericht, die ik gisteravond om 1 uur ‘s nachts op Tumblr tegenkwam, klopte. Dus besloot ik het te gebruiken voor dit laatste artikel van 2015.

2015 was het jaar waarin ik een tussenjaar had en het jaar waarin ik meer dan ooit heb getwijfeld over mijn toekomst en over mijzelf. Toen ik nog op de middelbare school zat, waren al die twijfels er niet. Deuren waren gesloten en bleven gesloten, omdat iets simpelweg niet mogelijk was. In mijn tussenjaar was elke deur open en was ik aan het ijsberen. Ijsberen tussen al die deuren waar een mogelijke toekomst achter schuilde. Inmiddels heb ik heb zoveel dingen gedaan en zoveel geleerd over mijzelf. Ik weet wat mijn idealen zijn en waar ik naar streef. Nee, ik weet niet wat ik wil worden later en ik heb geen idee wat ik ga doen na mijn studie, maar maakt dat uit? Zolang ik weet wat ik belangrijk vind, doet iets anders er niet toe. Zolang ik mijzelf bezig houd met dingen die ik leuk vind, komt het goed.

Aan het begin van mijn tussenjaar was veel vaag, maar 1 ding was duidelijk. Ik was niet de persoon wie ik wilde zijn. Ik dacht enorm veel na (nog meer dan nu) over de simpelste dingen. ‘Als ik opsta in dit restaurant, pak ik dan eerst mijn jas of mijn tas? Doe ik mijn jas zittend aan of sta ik op?’. Het ging niet altijd zo, maar ik kon behoorlijk gek worden van mijzelf. In 2015 heb ik op veel verschillende plekken gewerkt en heb ik veel dingen gedaan die mij een ongemakkelijk gevoel gaven. Maar achteraf ben ik zo dankbaar hiervoor. Inmiddels interesseren de meningen van anderen mij nauwelijks meer en ben ik een stuk opener tegen vreemden en maak ik veel sneller een praatje. Ik kom voor mijzelf op en maak mijn mening duidelijk, iets wat ik vroeger nog wel eens achter wegen liet. Ik ben enorm dankbaar voor de kansen die ik heb gehad om mijzelf te kunnen ontwikkelen. Natuurlijk, iedereen heeft zijn flaws, maar dat maakt niks uit. Vroeger kon ik mij zo erg aan de ‘stomme’ kanten van mij ergeren, terwijl ik nu weet dat dat niks uitmaakt en ik mij gewoon op mijn leuke kanten moet focussen. :)

Ik ben hier erg benieuwd wat 2016 in huis zal hebben!

Liefs,

Nadia

Minder dan een handje vol

Tinderdates, veel geklaag over tentamens en een aantal weken verder, maar ik ben er weer! Soort van.
Ik kan niet geloven dat de overgebleven dagen van 2015 inmiddels op mijn handen te tellen zijn en ik nog steeds niet ‘het’ jaar heb beleefd, wat ik mij met elk nieuwjaar weer wijs maak. Begrijp mij niet verkeerd, 2015 was top en ik zal niet klagen. Maar alsnog, ik heb altijd enorm hoge verwachtingen en de gedachte dat het voorbij zal zijn met mijn ongemakkelijke karakter, lompheid en onzekerheden. Maar goed, dat maakt je natuurlijk ook tot de persoon wie je bent, dus EMBRACE. (ja god, geen idee meer waar dit artikel naar toe gaat)

image

Maar oke, even een kort lijstje met alles wat er is gebeurd in de tijd dat ik niks heb geschreven:

  • Ik heb een enorm leuk huisfeest gehad met als thema ‘bezopen in de tropen’
  • Ik heb gister de lekkerste tapas (en wijn) OOIT op
  • Een shotje wodka is niet zo heel lekker
  • Roepen dat ik geen geld heb, maar toch meerdere dagen achter elkaar uitgebreid lunchen in restaurants
  • Lieve kerstkaarten ontvangen van vriendinnen
  • Ik ben erachter gekomen dat ik onwijs afgezet ben op Gran Canaria. Ja, serieus.
  • Ik heb bij meerdere plekken gesolliciteerd, maar nog nergens iets van gehoord..
  • Mijn leren jas van Bodaskins staat te koop op marktplaats
  • (Laat ik ook nog eens iets over mijn studie zeggen) Studeren gaat z’n gangetje
  • Ik werd op straat aangesproken door iemand van Spuiten&Slikken
  • Ik viel over een traptreden en nu heb ik hele mooie blauwe knieën

Oh trouwens! Ik heb wel een sollicitatiegesprek gehad! Maar ik heb het werk uiteindelijk afgezegd, want het was allemaal een beetje vaag en ik stond er zelf ook niet achter.

Zo, dat was dat dan weer! Nu ga ik Dragonfruit eten. Ajuus!

Ongemakkelijk

Holy guacamole! Wat een weer! Ik kom net van de uithof (een van de locatie’s van de Universiteit Utrecht) en ik ben echt doorweekt! Deels omdat het enorm hard regende en deels omdat ik niet goed keek en een paar keer de verkeerde kant op fietste, waardoor ik weer moest omkeren. Altijd leuk, haha!

IMG_1345
             Heerlijke foto van mijn vakantie in Gran Canaria.. Jeetje, wat mis ik dit uitzicht.

Ik had net een tentamen van Nederlands. Hoewel ik het vak onwijs leuk vind (het gaat over het voeren van goede gesprekken etc. ), lukte het leren niet helemaal.. Ik heb het onwijs uitgesteld, waardoor ik dit weekend enorm hard aan de bak moest. Het tentamen ging op zich wel, maar gefocust was ik niet. Ik weet niet hoe of wat, maar mijn buik had besloten ENORM rare geluiden te maken. Ik heb echt van alles gehoord, van hongergeluiden tot halve zuchten tot iets wat ik het meest associeerde met een scheet? En nee, ik heb daar niet stiekem zitten ruften hahaha. Stiekem moest ik er om lachen, totdat ik besefte dat er een kans was dat iedereen om mij heen het kon horen en misschien wel dachten dat die geluiden echt waren.. Achja, dan is dat maar zo. Gelukkig was ik snel klaar en kon ik het lokaal uit om mijn buik even toe te spreken en te vertellen dat dit niet echt gewenst gedrag is. ;)

Nu ga ik even wat eten en heeeeerlijk niks doen :)

Liefs,

Nadia