Afgelopen vrijdag hadden mijn moeder en ik het plan om samen naar Amsterdam te gaan. Nu ik elke week op zaterdag werk, is het moeilijker om dan samen te gaan shoppen, waardoor we besloten die dag te gaan.

Het was een hele leuke dag met gelukkig erg lekker weer.

We gingen met de trein naar Amsterdam en het plan was om vooral in de kalverstraat te gaan shoppen en als we nog tijd over hadden (omdat we de trein van half 4 terug moesten hebben want ik moest om 5 uur werken) om naar het waterlooplein te gaan. Het richtinggevoel van mijn moeder en mij is niet zo heel goed en verschillende wegen onthouden we ook niet echt snel. Dus het begon als erg goed want we konden de kalverstraat in de eerste instantie dus niet eens vinden. We begonnen maar met lopen en toen kwamen we ineens uit bij het waterlooplein, wat juist uit kwam. Er waren heel veel standjes met allemaal leuke sieraden, schilderijen, tassen en oude zooi.

Na uitgebreid een plattegrond bestudeerd te hebben, hebben we uiteindelijk toch nog de kalverstraat gevonden. Ik had een lijstje met een aantal winkels waar ik sowieso langs wilde o.a. River island, Pimkie, Bershka en de Mac pro. Alle winkels heb ik gevonden behalve de Bershka helaas. Ik had erg veel van de Pimkie en de Mac pro verwacht, wat uiteindelijk best tegen viel. Bij de Pimkie vond ik de kleren niet zo heel bijzonder en de Mac pro was erg klein. Ik wist dat ze daar dingen verkochten die bij normale Mac winkels niet te koop zijn,  dus ik had hem erg groot verwacht. Uiteindelijk kon je met geluk met 2 mensen in de breedte staan. Volgens mij is het Mac gedeelte bij mij in de Douglas nog groter.

Verder wist ik dat Nederland best wel vrij is op het gebied van drugs en drank, maar ik had niet verwacht dat je op de bloemenmarkt wiet, wiet zaadjes of wiet plantjes kon kopen. Ook hebben ik verschillende mensen gezien die verkleed waren als bijvoorbeeld een konijn of een waterman (?).

Het enige wat ik wel een beetje zielig vond, was dat ik een zwaan zag, die een nest had die voor ¾ bestond uit afval.

In een ander artikel zal ik laten zien wat ik allemaal heb gekocht, onder andere een earcuff!

Vinden jullie Amsterdam een fijne stad om te shoppen?

De echte naam van de creatie die ik heb (lees: geprobeerd) te maken weet ik eigenlijk niet. Het komt omdat mijn woordenboek op haar-gebied niet super groot is en ik eigenlijk niet weet of er een echte naam voor bestaat.

Een ding waarvan ik wel zeker ben, is dat het niet helemaal gelukt is. Maar, we houden het positief dus laten we maar beginnen met het deel dat redelijk is gegaan.

De knot was niet heel lastig. Ik gebruikte een haardonut, waarbij je zo een mooie knot hebt. Een haardonut heeft de vorm van een donut (duh!) waar door je al je haar doet. Ik ga nu geen uitleg geven over hoe je hem het beste kan gebruiken, maar er zijn heel veel filmpjes op Youtube waar het stap voor stap word uitgelegd.

Dan nu het gedeelte waarbij het niet helemaal ging.. De vlecht.

Misschien kan ik beter zeggen, het gedeelte waar ik heel erg (heel heel heel erg) de mist in ging. Maar even serieus, het is nog best lastig om op z’n kop te vlechten. Ik ga dit trouwens nog zeker oefenen, want ik wil dit gewoon kunnen.

Dit is hoe het eruit moet zien uiteindelijk:

Houden jullie van een ingewikkeld kapsels? Of houd je je haar liever simpel?

Ooit meegemaakt? Door cijfers gemotiveerd of gedemotiveerd worden? Ik wel. Het liefst gooi ik alles cijfers eruit (bye bye wiskunde!) maar het liefst hield ik ze ook. Met mijn site wil ik het liefst de cijfers eruit gooien. Het is niet dat ik totaal depressief word als ik naar het bezoekersaantal kijk (gelukkig niet!) maar ik merk wel dat het invloed op me heeft. Natuurlijk zie ik dat ik met sommige artikelen meer bezoekers heb, dan met andere artikelen. Het kan zo de helft minder zijn. Hierdoor merk ik steeds meer, dat ik artikelen wegstreep omdat ik weet dat (een deel) van jullie die artikelen minder leuk/interessant vinden. Terwijl ik deze blog voor me zelf ben begonnen, omdat ik van schrijven en fotograferen houd. Niet om mensen een plezier te doen en dingen niet te doen die ik eigenlijk wel wil doen. Natuurlijk denk ik aan jullie en ik vind jullie heel belangrijk, maar op een gegeven moment word ik wel een beetje gek van mezelf.

Bij zoiets moet ik echt even terug naar mezelf gaan, en denken aan de reden waarom ik begon en waarover ik het leuk vind om te schrijven. Zo’n sessie heb ik dus laatst weer gehad. Cijfers negeren is niet altijd makkelijk.

Getallen motiveren mij ook. Hierbij gaat het meer om tijd. Hoe vaak kan ik dit doen in 20 seconden? Kan ik dit afkrijgen binnen 10 minuten? Altijd. Altijd heb ik dit soort wedstrijdjes. Soms komt het ook voor als ik fiets (en er veel, heel veel wind is) ik tel in mijn hoofd. 1….2….3….4 1…2…3…4 1..2..3..4 1.2.3.4 1234 Sneller trappen, sneller, nog sneller tot dat ik thuis ben. Hoe sneller ik kan trappen hoe beter. Terwijl ik steeds sneller trap, tel ik in mijn hoofd. Steeds sneller tot dat ik bij 4 ben en hup, vlug terug naar 1. Dit motiveerd mij om juist nog sneller te fietsen. En het voelt eigenlijk ook wel goed, alles geven. Gheh, mijn gym leraar zou willen dat ik dit ook ooit deed bij gym..

En natuurlijk werken goede cijfers op school ook altijd motiverend!

Hoe is jouw verhouding met cijfers?

Normaal ben ik niet zo van het ‘orkest achtige’ muziek. Vaak vind ik het wat saai en trekt het niet echt mijn aandacht. Ik vind het wel mooi als ik het hoor, maar alsnog is het niet mijn smaak. Dit keer is het iemand wel gelukt, en wel te verstaan met meerdere liedjes. Kyteman!

Ik hoorde het voor het eerst op de radio en het trok best wel mijn aandacht. Aan het begin hoor je helemaal niet wat hij zegt, maar zijn stem word steeds harder en komt verder in het nummer steeds meer boven de muziek uit.

Dit is een van mijn favoriete liedjes van hem.

Dit is wel een wat langer liedje, maar ook zeker waard om te luisteren! Het word heel erg mooi opgebouwd, en vanaf 4.15 begint mijn favoriete stukje.

Eigenlijk ben ik wel benieuwd, wat jullie vinden van Kyteman. Hebben jullie liever hele andere muziek? Kan je dit soort muziek wel waarderen, of vind je het echt vreselijk? Of deel je juist deze mening ook met mij?

Ik heb eigenlijk nog nooit eerder van hem gehoord, en toen ik er laatst ook nog achterkwam dat hij in Nederland woont, voelde ik me toch wel een beetje goed.

Lush heeft sindskort ook een vestiging in Utrecht! De enige keer dat ik in een Lush winkel geweest was, was vorig jaar in Lille. Toen ik dus hoorde dat er eentje werd geopend in Utrecht werd ik natuurlijk heel erg blij. Toen ik laatst met mijn moeder en zusje in de stad was, kon ik het niet laten om even naar binnen te gaan.

De winkel is echt heel erg mooi en groot en is leuk ingericht. Natuurlijk weet ik niet hoe veel andere winkels van Lush eruit zien, maar ik voelde me hier wel op me gemak.

Ik heb altijd al veel positieve dingen gehoord over de zepen van Lush. Een van de eerste zepen die ik rook was ‘Honey I washed the kids’ en ik vond deze echt onwijs lekker ruiken. Waarschijnlijk wel het lekkerst vergeleken met de andere zepen die ik toen heb geroken. Uiteindelijk besloten mijn moeder en ik een stukje zeep te kopen om het gewoon uit te proberen.

De geur kan ik niet heel goed beschrijven -daar ben ik bagger slecht in- maar ik vind het een warme geur met honing en misschien ook wel een beetje vanille. De vrouw die me heeft geholpen vond ik trouwens echt super aardig, wat eigenlijk alle medewerkers waren.

Ook op de bovenkant zit een leuk detail, wat meesmelt met de zeep als het warm word.

De prijzen verschillen natuurlijk per grootte. Dit stukje zeep is 110 gram en kost €6. De Lush in Utrecht zit op de Steenweg.

Wat is jullie favoriete zeep van Lush?

Hoe ik eerder vertelde in een artikel dat ik niet van plan was om heel lang in de stad te blijven met koninginnenacht, is niet helemaal gebeurt. Juist het tegenovergestelde. Ik ging samen met Renske naar de stad, en na ons een beetje ongemakkelijk gevoeld te hebben omdat we geen idee hadden wat we eigenlijk in de stad deden, kwamen we een groep van school tegen met nog wat andere mensen. De rest van de avond heb ik samen met die groep doorgebracht en is gevuld met naar optredens kijken, dansen en mensen zoeken die we waren kwijt geraakt. Ook kwam ik mensen tegen die ik kende, die ik natuurlijk gedag zei.

Aan het begin van de avond, voordat we naar de stad gingen. Zoals je (misschien) ziet, was ik er toen al niet helemaal bij, aangezien ik ook een andere vlag (weten jullie van welk land?) om mijn wang had.

Hier waren we net een uurtje in de stad. Je ziet hier net niet de dom op de achtergrond. Gelukkig was het heel lekker weer en hoefde ik me geen zorgen te maken over mijn jas. Naja, eigenlijk wel. Ik had hem in mijn fietstas gedaan en veel mensen dachten dat hij gestolen zou worden. Gelukkig was hij er aan het einde nog!

Jessica en Carlijn.

Deze foto was rond 2 uur in de MacDonald. We hielden hier even een plaspauze en zoals je kan zien zagen we er niet meer op ons best uit.. Ik kijk ook wel een beetje geschrokken trouwens..

En nog wat rare foto’s. Jep, ik kan officieel niet normaal op de foto zonder dat er een rare foto tussen zit..

Koninginnedag was eigenlijk best rustig. Mijn vader en zusje gingen overdag wat oude spullen verkopen op een rommelmarkt waar ik even ben wezen kijken. In de middag moest ik werken en het was echt superstil, logisch ook, het was heerlijk weer en koninginnedag, dan zou ik zelf ook niet snel boodschappen gaan doen.

Renske, ik vond het een hele leuke avond en je was goed gezelschap! (Dat was de rest trouwens ook hoor.. )

Hoe was jullie koninginnenacht/ dag?

Ik ga veel met mijn vrienden om, natuurlijk doe ik dat. Het zijn mijn vrienden en ik vind het ook gewoon heel erg leuk om met ze om te gaan. Mijn vrienden zeggen weleens slimme dingen, maar net zo als ik, kunnen ze ook wel een beetje ‘wenkbrauw opheisende’ dingen zeggen. Deze maand had ik echt vaak het gevoel, dat mijn vrienden toch best wel goede dingen zeggen. Dus hier, een aantal quotes van mijn vrienden.

‘Zijn we niet overdressed?’
- ‘Nee, we hebben gewoon aan wat we leuk vinden.’

‘Neeeh, mijn eyeliner is helemaal verpest.
-’Ach joh, maakt niet uit, het is toch donker!’
‘Mijn schoenen passen echt niet bij deze outfit’
-’Maakt niet uit, het is toch donker!

‘Waar gaan we naartoe?’
- We gaan naar de plek toe, waar het moment ons brengt.’

Ik kwam er in deze maand eigenlijk achter, dat ik soms best wel ‘verscholen’ leef. Ik denk soms teveel na over wat anderen wel niet van me zullen denken of als ik iets doe, dat dat raar is. Mijn vrienden weten inmiddels wel, dat ik ook een rare kant heb. Maar ik wil me niet hoeven inhouden op andere plekken of locaties. Ik wil niet meer denken ‘Wat zullen mensen denken als ik dit doe..’ maar alleen maar ‘Ik ga dit doen’ en niet denken aan de mensen om mij heen, wat zij wel niet van mij zullen vinden. In de maand mei wil ik me hierop richten, dus in plaats van goede voornemens aan het begin van het jaar, begin ik gewoon halverwege het jaar. Maar er mee beginnen is altijd beter dan het uitstellen.

Hebben jullie nog goede voornemens? Of nieuwe? Of zijn jullie voornemens aan het begin van het jaar al gelukt?

Vakantie. Heerlijk. Ik ben er ook echt aan toe. Ik ben op dit moment echt moe. Ik type dit nu rond 10 uur ‘s avonds en ik merk dat ik toch minder energierijk ben na 7 uur werken. Ik heb trouwens een artikel belooft over mijn werk en hoe het gaat, wat er ook sowieso aankomt.

Op dit moment ben ik trouwens miss charming it self, met mijn knalroze pyjamabroek, sloffen die wit waren (in betere tijden) en grote wallen. Maar hé, het is oke. Het is zaterdag avond en ik lag in bed. Maar toen had ik best wel zin om een artikel te schrijven dus ben ik bij mijn broer op de bank geschoven. Niks is fijner dan lekker op de bank een artikel schrijven met het ó zo foute Jersey Shore op de achtergrond (en het geluid van mijn broer die kippenpootjes aan het eten is).

Hoe ik er 5 minuutjes geleden er nog bij lag..

Morgen ga ik met 2 vriendinnen in de stad koninginnendag vieren. Of we in de stad belanden is nog de vraag, want er is veel kans dat we uiteindelijk eindigen op de bank kijkend naar een film.

Wat zijn jullie plannen voor morgenavond?

Op dit moment lig ik heerlijk op de bank niks te doen. Van mijn lieve vader mocht ik zijn laptop even lenen wat mij erg blij maakt. De laatste tijd is de bank echt mijn favoriete plek om te zijn in mijn huis. Ik heb gewoon helemaal geen zin meer om naar mijn kamer te gaan om daar te gaan zitten, wat best tegenstrijdig is eigenlijk, want vroeger was ik de gene die meestal meteen naar boven rende.

Het kan ook komen dat ik gewoon vreselijk lui ben en niet naar boven wil lopen. Maar op dit moment mag dat ook wel vanmezelf.

We hadden vandaag een ‘sport- oriëntatie dag’ waarbij je uit een aantal sporten een lijstje moest maken van de sporten die je het leukst vindt, en dan word je bij 2 sporten ingedeeld. Ik zat bij bowlen en fitness. Bowlen zie ik zelf niet als een sport, maar ik vond het wel fijn dat ik de ochtend een beetje rustig kon beginnen. Fitness was iets minder rustig en ik ben redelijk actief geweest. Op een gegeven moment begonnen we met verschillende gewichten, waarbij mijn slapeid extra naar voren kwam. Er was 1 apparaat waarbij ik het erg moeilijk had en het met moeite lukte, mijn vriendin -degene met wie ik ook samenwerkte- had geen moeite met het gewicht en nam rustig nog 10 kilo erbij. Ja, fijn. Bedankt.

Morgen is de examenstunt. Ik vind het altijd wel leuk, dat de leraren zo te pakken genomen worden. Helaas is er al wel wat van de stunt uitgelekt, maar alsnog ben ik wel benieuwd wat ze nou precies gaan doen.

Lui op de bank, of lui in bed?

Gister was ik heel erg blij toen ik op school in mijn Engelse les zat. Niet dat ik normaal zit te huilen tijdens Engels, maar ik kwam ergens achter wat ik eigenlijk al veel eerder had moeten weten. Ze verkopen Lita’s bij Sacha! Als je een echte volger bent van mijn blog, weet je hoe geweldig ik die schoenen vind en hoe graag ik ze wil ( klik!). Het enige was,  dat ik ze nog nooit had gezien in een winkel en ik ze liever in het echt zie inplaats van dat ik ze bestel. Laura vertelde me namelijk dat ze dacht dat ze ze ooit had gezien bij de Sacha, maar dat ze het eigenlijk niet zeker wist. Ik pakte snel mijn Ipod en ging opzoek, en ja hoor, ze verkopen ze daar!

Het enige is wel, dat er maar 1 lita in de webshop staat, die is betrukt met een poezenprint. Zelf vind ik dit er niet lelijk uitzien, maar ik ben meer opzoek naar een lita met een neutrale kleur. Ik hoop dus dat ze ook andere lita’s hebben, maar ze hebben er in iedergeval 1! Dat is ten minste een begin.

Behalve deze lita, hebben ze ook een aantal andere schoenen van Jeffrey Campbell, maar die vind ik persoonlijk iets minder. De lita die je hierboven ziet kost €150 en kan deze dus bij de Sacha kopen.

Wat vinden jullie van de schoenen die je kan kopen bij Sacha?